همیشه مدیون اوییم

نه فقط محرم و صفر، همه سال ریزه خور و روضه خوان اوست

خدا اربابمان حسین را خیر دهاد!

قربان حسینی که به دل خوش جا کرد

ظرفیت خفته‌ی مرا پیدا کرد

این سینه زمین بایری بیش نبود

او آمد و یک تکیه در آن بر پا کرد

برای آن که همیشه کربلایی باشیم:

داری هوس کرب و بلا؟

بسم الله

راهی ست به سمت کربلا، نامش: آه

این ذکر تو را به کربلا خواهد برد

صلی الله علیک ابا عبدالله

به یاد عالم آل محمد

امام رضا علیه السلام

و نیزشهدای راه علم و فضیلت:

علی محمدی،شهریاری،احمدی روشن...

هم بال تو، با بال تو خواهیم آمد

خونین...همه با حال تو خواهیم آمد

راهی که شهید آن شدی پر رهروست

با علم به دنبال تو خواهیم آمد

شایسته ی آن است که برتر بشود

علمی که به خونتان معطر بشود

وقتی که تو احمدی"روشن" باشی

این راه به علم تو "منور"بشود

العلم نور

در علم هم از بقیه برتر هستیم

تا شاهد قله های باور هستیم

در عرصه ی علم تا حسینی باشیم

ما احمدی روشن رهبر هستیم

بر خیز برای غربتم کاری کن

تنها ننشین برای من زاری کن

من مرد شهید راه دانش هستم

با حرف نه، با "علم" مرا یاری کن

العلم سلطان

امیدواریم انشاءالله خدای متعال سایه‌ی امام حسین،

سایه‌ی عاشورا، سایه‌ی دین و ایمان معنوی را

هرگز از سر ما کم نکند.(مقام معظم رهبری،آذر1390)

قرار بوده شما راز اشک‌ها باشی

بهانه‌ی همه‌ی گریه‌های ما باشی

مقیم چشم پرآب اهالی گریه

سوار کشتی غم، مرد ناخدا باشی

همیشه حسن ختام تمام منبرها

در اوج خطبه شما ختم قصه ها باشی

کسی بدون شما تا خدا نخواهد رفت

قرار بوده شما جاده‌ی خدا باشی

بدون سجده به تربت بناست صدها سال

پی قبولی یک رکعت دعا باشی

قبول! قبر شما سینه‌های ما... اما

بناست شب به شب جمعه کربلا باشی

بیا به مجلسمان! دل تو را ندیده ولی

به چشم گریه‌کنانت تو آشنا باشی

اگر به صورت ما دست خویش را بکشی

امیر چهره سپیدان روسیا باشی

هو

یادگار اردوی جنوب امسال دانشگاه

در جبهه برای چه پر از پروازیم

سرمست شگفتی و شکوه و رازیم؟

تا نام حسین می‌شود رمز نبرد

از ناشدنی‌ها شدنی می‌سازیم

حسن عاقبت

ای کاش سرشته با محبت بشویم

روزی خور روضه های هیئت بشویم

با نام حسین کربلایی شده ایم

گر خاک شویم مهر تربت بشویم

یک قافله دل برای گفتن داریم

اما چه کنیم میل خفتن داریم

باید که رها ز خویش راهی بشویم

ما یک مشهد برای رفتن داریم

تا مشهد اگر که در به در می گردم

من در پی خود پی خبر می گردم

یک شب بگذار تا خودم باشم جسم!

من می روم و سریع بر می گردم

یا امام رضا

هو

السلام علی ابی الائمه

سلام بر پدر خاک و پدر یتیمان

و نیز پدر همه ی ما:

با نام تو پا شدم، دویدم، آقا

تنها مدد ازشما گرفتم مولا

القاب بلندتان زیادند ولی

راحت تر از این لقب ندیدم: بابا

یک قافله دل که دوستت می دارند

صد چشم شدند و عاشق دیدارند

ما هم یکی از هزار ها مولاجان

در صحن شما آینه ها بسیارند

 یا علی

سوغات سفر

یاد گاری آینه ار آینه کاری حرم

آیینه شکسته هر طرف بنشیند

از هر تصویر خوشه ها می چیند

آموخته ایم درس از آینه ها

هر دل که شکست بیشتر می بیند

کاش...

پرونده های کربلا امضا شود کاش

یک روضه در صحن شما بر پا شود کاش

وقتی تمام گوشه های شهر بسته است

آغوش شش گوشه به رویم وا شود کاش

دل در شلوغی تنگ این رؤیای خوب است:

در صحن زیبای شما تنها شود کاش

تو آسمان باشی و ما دل تنگ باشیم؟

مهر شما در سینه هامان جا شود کاش

از بوی سیب کربلا مستیم، این عطر

با عطر نرگس بیشتر زیبا شود کاش

در یک شب جمعه...حرم... دیدار مهدی

در این شلوغی کاش او پیدا شود...کاش!