هو
یا جعفر ابن محمد الصادق علیه السلام
تقدیم به همه شاگردان مکتبش
که مذهبمان را مدیون اوییم:
بر خاک شما زداغ ، آبم کردند
روضه روضه جام شرابم کردند
یک جام نخوردم و شنیدم، گفتند
از قبر خرابتان...خرابم کردند
************
جز اشک در آن کوچه کسی عابر نیست
آن کوچه بقیع است ...در آن زایر نیست
آن چار پسر آینه ی غم هایند
از حیرت[1] غم این همه غم ظاهر نیست
قال الصادق ترنم منبرهاست
با نام قشنگتان غم شاعر نیست
آقا! نمک حدیث ها نام شماست
بنیان حدیث ها به این خاطر نیست؟!
شش بعد امامت شما صادق هست
شش بعد جهان به این لقب فاخر نیست
هر جا که نشستید به یک روضه رسید
انگار که بی روضه سخن دایر نیست
جز قلب پر از عاطفه ی مادریت
بر این همه روضه هیچ کس قادر نیست
با یار غریبی... چه کند مهدی تان؟
حالا که کسی "مفضل" و "جابر" نیست
[1] شدت